خانه گلبتان یکی از بناهای بسیار زیبای دوره قاجاریه در بندر کنگ از توابع شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این خانهٔ اثری دارای تعداد اتاق در پیرامون یک حیاط مرکزی و چند بادگیر است . طاقها و گچبریهای زیبای آن نمایانگر هنر استادکاران آن دوره میباشد.

إًبقیه تصاویر در ادامه مطلب

خانه گلبتان یکی از بناهای بسیار زیبای دوره قاجاریه در بندر کنگ از توابع شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این خانهٔ اثری دارای تعداد اتاق در پیرامون یک حیاط مرکزی و چند بادگیر است . طاقها و گچبریهای زیبای آن نمایانگر هنر استادکاران آن دوره میباشد.

تصاویر از ویکی پدیا

مسجد جامع دلگشا

از قدیمیترین مساجد شهر بندرعباس است.

این بنا که نبش بلوار طالقانی «ساحلی» و خیابان مسجد جامع قرار گرفته، از آثار قرن دوازده و سیزده هجری قمری محسوب میگردد و توسط شخصی به نام <زینالعابدین ابوالقاسم ارزی> ساخته شد. این بنا شامل شبستان دو قسمت قدیمی الحاقی است. بخش قدیمی دارای ستونهای متعدد با سر ستونهای گچبری شبیه به مسجد گلهداری و مسجد دژگان است.

ادامه موضوع و همچنین تصاویر در ادامه مطلب

مسجد جامع دلگشا ، از قدیمیترین مساجد شهر بندرعباس است.

این بنا که نبش بلوار طالقانی «ساحلی» و خیابان مسجد جامع قرار گرفته، از آثار قرن دوازده و سیزده هجری قمری محسوب میگردد و توسط شخصی به نام <زینالعابدین ابوالقاسم ارزی> ساخته شد. این بنا شامل شبستان دو قسمت قدیمی الحاقی است. بخش قدیمی دارای ستونهای متعدد با سر ستونهای گچبری شبیه به مسجد گلهداری و مسجد دژگان است.

واقع در شهر بندر طاهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان یکی از اثرهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب است.

«قلعهٔ نصوری» در ۲۵۰ کیلومتری خاور استان بوشهر قرار گرفتهاست. قلعهٔ نصوری به «قلعه شیخ» نیز مشهور بودهاست، و متعلق به اوایل دورهٔ قاجاریهاست. ساخت قلعه به امر شیخ جبار نصوری درحدود ۱۸۰ سال پیش انجام یافته و معمار آن علی اضعر شیرازی بودهاست. مصالح به کاررفته، سنگهایبزرگ و ملاط آن گل و گچ است. دَر ورودی قلعه از سمت جنوب و رو به خلیج فارس است که دارای دَر بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری است. بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود دارد که دارای هشت طاقچه سادهاست. زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی میشود؛ در جبهه شمالی آن یک ردیف پلکان به طبقه دوم منتهی میشود و یک درب چوبی ساده، آن را به اندرونی وصل میکند. در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم میرود. در این طبقه یک ایوان با ستونهای سنگی وگچبریهای جالب وجود دارد. این ایوان از طرف پنچ در چوبی به اتاقی راه مییابد که باختر آن قرار دارد. در این اتاق یک گچ بری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه مییابد. این بنا دارای بادگیری همانند بادگیرهای ساختمانهای ساحلی خلیج فارس است. این بنا ویژگی معماری ساختمانهای قاجاریه را دارد. قلعه دارای ایوان ستون داری در طبقه دوم میباشد. تزیینات گچ بری مربوط به این قسمت است. سبک کار و تراش آنها شبیه ستونهای بازار وکیل شیراز است. گچ بریها شامل شاخ و برگ گل و بوته، فرشتگان و پرندگانی است که بر رونق و زیبایی قلعه افزودهاست.

ادامه مطالب و تصاویز در ادامه مطلب

قلعهٔ نصوری

واقع در شهر بندر طاهری از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان یکی از اثرهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب است.

«قلعهٔ نصوری» در ۲۵۰ کیلومتری خاور استان بوشهر قرار گرفتهاست. قلعهٔ نصوری به «قلعه شیخ» نیز مشهور بودهاست، و متعلق به اوایل دورهٔ قاجاریهاست. ساخت قلعه به امر شیخ جبار نصوری درحدود ۱۸۰ سال پیش انجام یافته و معمار آن علی اضعر شیرازی بودهاست. مصالح به کاررفته، سنگهایبزرگ و ملاط آن گل و گچ است. دَر ورودی قلعه از سمت جنوب و رو به خلیج فارس است که دارای دَر بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری است. بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود دارد که دارای هشت طاقچه سادهاست. زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی میشود؛ در جبهه شمالی آن یک ردیف پلکان به طبقه دوم منتهی میشود و یک درب چوبی ساده، آن را به اندرونی وصل میکند. در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم میرود. در این طبقه یک ایوان با ستونهای سنگی وگچبریهای جالب وجود دارد. این ایوان از طرف پنچ در چوبی به اتاقی راه مییابد که باختر آن قرار دارد. در این اتاق یک گچ بری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه مییابد. این بنا دارای بادگیری همانند بادگیرهای ساختمانهای ساحلی خلیج فارس است. این بنا ویژگی معماری ساختمانهای قاجاریه را دارد. قلعه دارای ایوان ستون داری در طبقه دوم میباشد. تزیینات گچ بری مربوط به این قسمت است. سبک کار و تراش آنها شبیه ستونهای بازار وکیل شیراز است. گچ بریها شامل شاخ و برگ گل و بوته، فرشتگان و پرندگانی است که بر رونق و زیبایی قلعه افزودهاست.

کعبه زرتشت نام بنایی است مکعب مستطیل شکل در نقش رستم در استان فارس. این بنا در زمان هخامنشیان و به احتمال در عصر پادشاهی داریوش بزرگ ساخته شدهاست.

این بنا دارای تنها یک مدخل بالاتر از سطح زمین و بازمانده پلکانی برای دسترسی به تنها ورودی آن است. تا سال ۱۳۱۶ شمسی، یک سوم پایینی بنا در زمین دفن شده بود. تنها در این سال و با آغاز کاوشهای باستانشناسی بود که مشخص گردید که بنا در سه سمت خود (بجز ورودی) دارای سکو است. همچنین در درگاه ورودی جای چرخش پاشنه دری سنگین و کلفت، نشان از دربسته بودن بنا میدهد. این ساختمان تماماً از سنگ آهکی سفید و سیاه ساخته شدهاست.^[۱] در دیوار داخل این ساختمان واژه «کعبه» حکاکی شدهاست.در کتابهای زرتشتی آمدهاستکه زرتشت در این محل، نیایش میکردهاست. اعراب، واژه کعبه را از پارسی پهلوی گرفتند

کاربرد بنا

درباره کاربرد این بنا، نظرات گوناگونی ابراز شدهاست. متاسفانه دانشمندان تاکنون کاربرد بی شک و تردید آن را کشف نکردهاند. بخشی از کاربردهایی که به این بنا منسوب شدهاست، چنین اند:

آرامگاه همیشگی داریوش که بعدها انصراف پیدا کردهاست.

• آرامگاه موقت (فقط تا پوسیده شدن اجساد)
• جایگاه آتش مقدس (آتشگاه)
• جایگاه نگهداری اوستا و کتب دینی
• جایگاه پرچمهای شاهی

در محاسبه روز نوروز در کتب زرتشتی نوشته شدهاست که زرتشت در اینرصدخانه، محل شروع نوروز را محاسبه کرد. نوروز در روز اول فروردین از محلی شروع میشود که اولین اشعه آفتاب در آنجا بتابد. بر اساس برآورد گاهنامه زرتشت، هر ۷۰۰ سال یکبار نوروز از ایران شروع میشود. آخرینباری که نوروز از ایران شروع شد، ۳۰۰ سال پیش بود. در سال ۱۳۸۷، نوروز از پاریس و بروکسل و در سال ۱۳۸۸ ار تورنتو و نیویورک شروع شد.

از زمان حمله اعراب به ایران تا به امروز، یعنی قرن بیست و یکم میلادی، کاربرد و تعریف این بنا کشف نشده بود. پژوهشگر ایرانی «رضا مرادی غیاث آبادی» که تحقیقات فراوانی در زمینه ایران باستان داشتهاست، نتیجه کشف خود را در کتابی به نام «نظام گاهشماری در چارطاقیهای ایران» توسط انتشارات «نوید شیراز» به چاپ رسانده و راز این بنا را منتشر کردهاست.
تا امروز حدس میزدند کاربرد این بنا، محل نگهداری کتاب اوستا و اسناد حکومتی یا محل گنجینه دربار و یا آتشکده معبد بودهاست. اما غیاث آبادی با تحقیقات خود ثابت کرد

این بنا با مقایسه با تمامی بناهای گاهشماری (تقویم) آفتابی در سرتاسر جهان، پیشرفته ترین، دقیقترین، و بهترین بنای گاهشماری آفتابی جهان است. این در حالی است که تا قبل از این بنا هم «چارطاقیها» در نقاط مختلف ایران احداث شده بودند و همین وظیفه را با شیوهای بسیار ساده اما دقیق و حرفه ای بر عهده داشتند.

تمامی بناهای گاهشماری آفتابی در جهان فقط میتوانند روزهای خاصی از سال (مانند روزهای سرفصل) را مشخص کنند و حتی با سال خورشیدی هم تنظیم نیستند. اما این بنا با دقت و علمی که در ساخت آن اجرا شده، قادر است بسیاری از جزئیات روزهای مختلف سال و ماهها را مشخص کند. زرتشتیان با استفاده از این بنا میتوانستند بسیاری از مناسبتها و جشنهای سال را روز به روز دنبال کنند و از زمان دقیق آنها آگاه شوند.

بسیاری از بناهای چارطاقی در سطح کشور (به تصور آتشکده) یا به طور کامل تخریب شده و یا تغییر کاربری داده شدهاست. ولی خوشبختانه تعدادی هم مانند چارطاقی «نیاسر» و چارطاقی «تفرش»، سالم مانده و برای ما و نسلهای بعدی باقی مانده اند.

اهمیت بنا

کاربرد بنا در دوره هخامنشی هرچه بودهباشد، به نظر میرسد که بنا در دوران ساسانی و بخصوص اردشیر به اوج اهمیت رسیدهاست. در این دوران سه سنگنوشته مستقل بر روی سکوهای بنا ایجاد شدهاست که اطلاعات گسترده ای در خصوص ساسانیان ارائه میکند. یکی از مهمترین این سنگنوشتهها، درباره کرتیر است.

تیکه بیگلر بیگی تکیه ایست در بافت کهن شهرکرمانشاه در خیابان مدرس این بنا در محله قدیمی فیض آباد و در کوچه صارم الدوله واقع شدهاست. این تکیه که در زمان قاجار توسط عبدالله خان ملقب به بیگلربیگی ساخته شدهاست

تحلیل و بردسی همچنین تصاویر در ادامه مطلب

از لحاظ آئینه کاری در میان تکایای کرمانشاه بی نظیر است. در سمت غربی حیاط، تالار آئینه کاری بزرگی ساخته شده که به حسینیه معروف است. این تالار با تزئینات عالی و کتیبههای متعددی مربوط به دوران سلطنت مظفرالدین شاه مزین شده و در دو سوی دیگر، اتاق وسیع مهمانخانه بیگلربیگی واقع گردیدهاست. درحالحاضر تکیه بیگلربیگی بهعنوان موزه خط و کتابت مورد بازدید عموم قرار میگیرد. در این موزه، اسناد قدیمی متعلق به خانواده بیگلربیگی به نمایش گذاشته شدهاست.

در شرق آرامگاه ابن بابویه در شهر ری واقع شدهاست و از آثار به جا مانده از دورهٔ سلجوقیان میباشد. ارتفاع برج حدود ۲۰ متر میباشد (بدون احتساب گنبد مخروطی شکلی که امروزه اثری از آن نمانده) به عقیدهٔ برخی از کارشناسان این برج شبیه عقربههای ساعت بوده و میتوان از روی تابش آفتاب بر روی کنگرههای آن زمان را تشخیص داد.

ادامه تحلیل و همچنین تصاویر ادامه مطلب

برج طغرل

در شرق آرامگاه ابن بابویه در شهر ری واقع شدهاست و از آثار به جا مانده از دورهٔ سلجوقیان میباشد. ارتفاع برج حدود ۲۰ متر میباشد (بدون احتساب گنبد مخروطی شکلی که امروزه اثری از آن نمانده) به عقیدهٔ برخی از کارشناسان این برج شبیه عقربههای ساعت بوده و میتوان از روی تابش آفتاب بر روی کنگرههای آن زمان را تشخیص داد.

چالش و اختلافات فراوانی میان کارشناسان و مورخان دربارهٔ شخصیت مدفون در این بنا وجود دارد. عدهای آن را آرامگاه طغرل بیک سلجوقی میدانند و در مجملالتواریخ صفحهٔ ۴۶۵ اینگونه آمدهاست که «سلطان طغرلبیک شهر ری وفات رسید و تربتش آنجا برجاست». مورخ نامی ترکیه، فارق سومر نیز محل دفن طغرل را همین مکان میداند عدهای دیگر از نویسندگان این مکان را محل دفن خلیل سلطان از فرزندان تیمور لنگ و همسر او شادالملک در قرن پانزدهم میدانند.

در کتاب جامع ری باستان تالیف حسن کریمیان نیز آمدهاست که گروهی این بنا را منتسب به فخرالدوله میدانند.

استاد سید محمد طباطبایی با توجه به تحقیقات مفصلی که پیرامون این اثر تاریخی و شخصیت مدفون در آن داشتهاست این بنا را متعلق به ابراهیم الخواص میداند. پیکر محمد طباطبایی پس از مرگ در جوار این برج در سال ۱۳۷۱ به خاک سپردهشد.

بخشی از آثار روبوده شده در موزه لوور فرانسه

دستمال کاغذی همراه داشته باشید .

حدود ۳۰ تصویر تا الان

به ادامه مطلب بروید .

در موزه لوور

ارزش دوباره نگاه کردن رو داره

منارجُنبان یکی از آثار تاریخی شهر اصفهان است که عارفی به نام «عمو عبدالله گارلادانی» در آن به خاک سپرده شده است.

موقعیت

در گذشته منارجنبان از شهر جدا و در دهکده ای به نام «کارلادان» قرار داشت. ولی امروزه این بنا جزو اصفهان است و در نزدیکی محلی به نام نصرآباد قرار دارد. این ساختمان با کاشیهای لاجوردی رنگ به شکل ستاره چهارپر و اشکال دیگری به شکل کثیرالاضلاع فیروزهای رنگ زینت یافته است.

این بنا به صورت یک بقعه و دو مناره است که بر روی گور «عموعبدالله بن محمود صقلابی» ^[۱]از پارسایان نامآور سده هشتم هجری بنا شده و سنگ قبر آن مورخ به سال ۷۱۶ هجری، همزمان با اواخر پادشاهی «اولجایتو» ایلخان مسلمان مغول است.

ویژگیهای بنا

شهرت این بنای کوچک با پهنای نه متری و بلندای هفده متری هر منارهاش به سبب تکان خوردن منارهای آن است. با تکان دادن یکی از منارهها مناره دیگر و کل ساختمان نیز تکان میخورد. ایوان بنا به سبک مغول ساخته شدهاست. ولی شکل منارهها نشان میدهد که آنها را اواخر دوره صفویه به ایوان اضافه کردهاند.تکان خوردن منارههای این بنا تا مدتها برای دانشمندان پرسش برانگیز بود. معماری اسرار آمیز این بنا برای بسیاری هنوز هم در هاله ابهام باقی مانده است. منطقیترین علتی که برای تکان خوردن منارهها وجود دارد، پدیده فیزیکی تشدید یا پدیده دوپلر است. چون منارهها سبک معماری مشابهی دارند، تکان خوردن یکی روی دیگری اثر میگذارد.ایوان منارجنبان یکی از نمونههای سازههای سبک مغولی ایران است و از آن دوره کاشیکاریهایی هم دارد. منارهها بعداً و در تاریخی که درست معلوم نیست و احتمالاً در پایان روزگار صفوی به ایوان مزبور اضافه شده و با حرکت دادن یکی از آنها، دیگری نیز حرکت میکند. اما نکته جالب در این بنای تاریخی آن است که با حرکت دادن یک مناره، نه تنها مناره دیگر به حرکت در میآید، بلکه تمامی این ساختمان به لرزه درمیآید.

برای کم حجم شدن

ادامه تصاویر ادامه مطلب

ادامه دارد . ...

در قسمت های بعد

گلدان از آثار باستانی دوره عیلام است. بر روی این گلدان کهن، موجود دو شاخی حک شدهاست که در حال مبارزه با ابلیس است. این اثر باستانی که در دست قاچاقچیان اشیاء عتیقه بود در مرز ایران و ترکیه، هنگام خروج از ایران ضبط و توقیف گردید بک کاری اثر شبیه آثار تمدن جیرفت میباشد.

فَلَکالافلاک

یا دژٍ شاپورخواست قلعهای تاریخی در مرکز شهر خرمآباد در استان لرستان است. فلکالافلاک با نام قلعه دوازده برجی هم شناخته میشود. قلعه فلکالافلاک بر فراز تپهای مشرف به شهر خرمآباد و در نزدیکی رودخانه خرمآباد قرار گرفته و چشمگیرترین

اثر تاریخی و گردشگری درون شهر خرمآباد است.این بنا مربوط به دورساسانیان است

تاریخ ساخت بنا

قدمت این قلعه به دوره ساسانیان میرساند. ساسانیان شهری با نام شاپورخواست در حدود منطقه کنونی خرمآباد ساختند که بعدها ویران شد و در حدود سده هفتم هجری خرمآباد فعلی به جای آن بنا گردید. گمان میرود که قلعه فلکالافلاک همان دژ شاپورخواست باشد که در دورهساسانی کاربرد حکومتی و نظامی داشتهاست.از قرن ششم هجری پس از ساخته شدن شهر جدید خرمآباد این قلعه نیز بنام خرمآباد معروف شد و احتمالا نام فلکالافلاک در دوره قاجار به آن اطلاق شدهاست.

کاربری قلعه

این قلعه به لحاظ موقعیت استراتژیکی خود در قرن چهارم هجری قمری به عنوان مقر حکومت آل حسنویه و گنجور در زمان آل بویه در آمد همچنین خزانه حکومتی خاندان بدر در قرن چهارم هجری و مقر حکومتی اتابکان لر کوچک و والیان لرستان در دوره صفویه تا قاجار و سرانجام پادگان نظامی و زندان سیاسی در دوران پهلوی اول و دوم از مهمترین کاربردهای قلعه در گذشته محسوب میشود.

کاربری کنونی

این اثر ارزشمند در سال ۱۳۴۹ از ارتش به وزارت فرهنگ و هنر سابق واگذار و به شماره ۸۸۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال ۱۳۵۴با راه اندازی موزه مردمشناسی و مفرغهای لرستان بنا به موزه تبدیل شد. در سایهای اخیر با مرمت نمای بیرونی و داخل قلعه موزههای باستانشناسی، مردم شناسی، آزمایشگاه مرمت اشیاء، مرکز فروش تولیدات فرهنگی و چایخانه سنتی در این مجموعه فرهنگی تاریخی راه اندازی شدهاست.

فلکالافلاک در سفرنامهها

سرهنری راولینسون که در سالهای ۱۲۴۹ تا ۱۲۵۵ قمری در ایران به سرمی برده و لرستان را به صورت کامل دیدهاست، ضمن عبور از خرمآباد، قلعه فلکالافلاک را چنین وصف کردهاست :

در سال ۱۲۵۷ هجری قمری زمانی که بارون دوبد جهانگرد روس از خرمآباد دیدن کرد قلعه را اینگونه توصیف کرد که با شش قبضه توپ از دژ قلعه دفاع میشدهاست، به گفته وی پس از آن که محمد شاه قاجار به سلطنت میرسد بلافاصله دستور میدهد تا بخش اعظم توپهای ولایات مختلف ایران را در پایتخت متمرکز کنند، اما به توپهای قلعه فلکالافلاک که از ایام محمد علی میرزا در این جا نصب شدهاند دست نمیزند ادموندز در ۷سپتامبر ۱۹۱۷ (میلادی) در یادداشتهای سفر خود در مورد قلعه فلکالافلاک نوشتهاست :

ویژگیها

احداث بنا بر فراز صخرههای سنگی و اشراف کامل آن بر دره تاریخی خرمآباد و نیز جاری شدن چشمه پر آب گلستان از دامنه شمالی تپه از ویژگیهای اصلی بنا به شمار میآیند. از سوی دیگر نزدیکی بنا با غارهای پیش از تاریخ دره خرمآباد و دیگر آثار دوران تاریخی نظیر سنگ نبشته،مناره آجری، آسیاب گبری، پل شاپوری و گرداب سنگی بیانگر پیوستگی تاریخی قلعه با آثار یاد شده میباشد.

نامشناسی

فلکالافلاک در لغت به معنای «سپهر سپهران» است قلعه فلکالافلاک با نامهای گوناگونی در طول زمان شناخته شدهاست. دژ شاپورخواست، سابر خواست، قلعه خرمآباد، دوازده برجی و کاخ اتابکان از آن جملهاند. قلعه خرمآباد از دوره قاجار به بعد با نام فلکالافلاک ضبط شدهاست. با توجه به اینکه ممکن است دوازده برجی، اشارهای به دوازده برج فلکی باشد، ممکن است نام فلکالافلاک نیز از همین جا ریشه گرفته باشد.

معماری

معماری کنونی بنا، بیانگر الحاقات فراوانی است که در دورانهای گوناگون به دان افزوده شده، بیشترین این تحولات مربوط به دوره صفویه تا قاجار میباشد. بر اساس مدارک تصویری تا حدود یکصد سال پیش بارویی دوازده برجی در پیرامون بنای فعلی وجود داشته، که اکنون آثار این برج از آن در محوطه شمال غربی قلعه، قابل مشاهدهاست. وسعت تقریبی بنا ۵۳۰۰ متر مربع، شامل ۸ برج دو صحن و ۳۰۰ جان پناه میباشد. ارتفاع بلندترین دیوار تا سطح تپه ۲۳ متر و مصالح آن از سنگ آجر، خشت و ملات گچ و آهک است. ورودی بنا به سمت شمال و در بدنه برج جنوب غربی تعبیه شده که پس از گذر از راهرو ورودی به حیاط اول وصل میگردد.ورودی قلعه فلکالافلاک در جبهه شمالی و در برج جنوب غربی به عرض ۱۰ متر و ۲۰ سانتیمتر و ارتفاع سه متر ساخته شده و در ساخت این بنا از مصالحی چون خشت، آجر (قرمز و بزرگ)، سنگ و ملاتاستفاده شدهاست.^[۲] پلان بنای این قلعه تاریخی به صورت هشت ضلعی نامنظم استحیاط اول

ابعاد این حیاط که جهت شمالی، جنوبی طراحی شده ۲۲/۵×۳۱ متر است. پیرامون آن از چهار برج تشکیل شده که دو برج آن در شمال و شمال غربی و دو برج دیگر در جنوب و جنوب غربی قرار دارد.

حمام قدیمی

حمام قلعه در ضلع شمالی حیاط اول و در نزدیکی چاه قلعه قرار داشتهاست . این حمام تا اواخر دوره قاجار قابل استفاده بوده و اکنون آثاری از آن مانند تنبوشههای سفالی، نقشهای آهک بری و کانالهای زیر زمینی قابل مشاهدهاست.

چاه قلعه

در شمال شرقی حیاط اول و در پشت یک طاق نمای بلند، چاه آب قلعه قرار دارد. عمق این چاه که بیشتر آن با برش صخره به سرچشمه آب گلستان راه یافته نزدیک به ۴۰ متر است. در گذشته آب مورد نیاز ساکنین دژ از همین چاه تامین میشدهاست و اکنون نیز قابل بهره برداری است.

حیاط دوم

ابعاد این حیاط در جهت شرقی، غربی طراحی شده ۲۱×۲۹ متر است و همانند حیاط اول از چهار برج تشکیل میگردد. در چهار جهت این حیاط تالارهای بزرگی قرار دارد که به یکدیگر راه دارند و اکنون به موزه تغییر کاربری یافتهاند. از نکات قابل تامل در معماری بنا، وجود گریزگاه مخفی در ضلع جنوبی و فضاهای زیر زمینی در ضلع شمال و شرق آن میباشد.

قلعه در متون تاریخی

در متون تاریخی از قلعه فلکالافلاک با نامهای گوناگونی مانند دژ شاپورخواست، دز بر، قلعه خٌرمآباد، قلعه دوازده برجی از آن یاد شدهاست. فلکالافلاک که در لغت به معنی سپهر سپران یا فلک نهم است عنوانی ایت که در دوره قاجار به این بنا اطلاق شد و اکنون نیز به همین نام مشهور است.

مرمت قلعه

در نیمه ابتدایی سال ۱۳۸۹ فصل اول مرمت قلعه فلکالافلاک با هدف حفاظت و مرمت این اثر باستانی از طرف سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان لرستان به اتمام رسید.در این طرح مرمت آبروهای کف حیاط با سنگ تراشیده شده به ضخامت ۶ سانتیمتر، بندکشی و تعویض آجرها، دوباره چینی کنگره های تخریب شده و قوس طاق های قلعه و همچنین مرمت مهار در و پنجره های ورودی قلعه به اتمام رسید.

---

پل شکسته یا پل شاپوری

یکی از شاهکارهای معماری دوره ساسانیان محسوب میشود و در ضلع جنوبی قلعه فلک افلاک در جنوب شهرخرمآباد در استان لرستان واقع شدهاست. پل شاپوری عامل ارتباط غرب استان لرستان(طرهان) با شرق و از آنجا به خوزستان و تیسفون (پایتخت ساسانیان) بودهاست. این پل حدود ۲۳۰ متر طول و بیش از ۱۹ چشمه طاق داشته که در حال حضار فقط ۵ چشمه طاق از آنها بر جای ماندهاست. چشمه طاقهای پل بصورت جناقی ساخته شده و سبک سازی پل در قسمت طولی پل در زیر روگذر پل صورت گرفتهاست و پایههای پل و موج شکنهای آن به صورت لوزی شش ضلعی از سنگ ساخته شدهاست مصالح این پل از سنگ، ملات گچ و ساروج است. مصالح پل را سنگهای قلوه رودخانهای و لاشه سنگ در چشمه طاقها و از سنگهای پاکتراش در قسمت پایهها استفاده گردیدهاست.کف پل سنگ فرش است. نوع سنگ فرش، سنگ بلوک قرمز است که در اثر فرسایش آب از صورت کادر بودن خارج شدهاست.

ادامه عکسها و جزئیات در ادامه مطلب

توضیحات: حدود ۱۰ تصویر

پل شکسته یا پل شاپوری

یکی از شاهکارهای معماری دوره ساسانیان محسوب میشود و در ضلع جنوبی قلعه فلک افلاک در جنوب شهرخرمآباد در استان لرستان واقع شدهاست. پل شاپوری عامل ارتباط غرب استان لرستان(طرهان) با شرق و از آنجا به خوزستان و تیسفون (پایتخت ساسانیان) بودهاست. این پل حدود ۲۳۰ متر طول و بیش از ۱۹ چشمه طاق داشته که در حال حضار فقط ۵ چشمه طاق از آنها بر جای ماندهاست. چشمه طاقهای پل بصورت جناقی ساخته شده و سبک سازی پل در قسمت طولی پل در زیر روگذر پل صورت گرفتهاست و پایههای پل و موج شکنهای آن به صورت لوزی شش ضلعی از سنگ ساخته شدهاست مصالح این پل از سنگ، ملات گچ و ساروج است. مصالح پل را سنگهای قلوه رودخانهای و لاشه سنگ در چشمه طاقها و از سنگهای پاکتراش در قسمت پایهها استفاده گردیدهاست.کف پل سنگ فرش است. نوع سنگ فرش، سنگ بلوک قرمز است که در اثر فرسایش آب از صورت کادر بودن خارج شدهاست.این پل با شماره ۱۰۵۱/۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیدهاست.

باغ کلات نادری در شهر کلات، شمال شرقی مشهد، در بستری کوهستانی، در میان دو رشته کوه در استان خراسان رضوی قرار گرفته است. یکی همان است که با نزدیک شدن به شهر کلات چشماندازی حصار گونه دارد و شهر در این حصار قرار دارد و دیگری در سمت شمال است.مجموعه باغ و عمارت خورشید برای آرامگاه نادر شاه افشار به سال 1160 هـ . ق به دستور وی ساخته شده است. این بنا بعدها در دورانی که آل جلایر (سده سیزدهم هـ . ق ) در این منطقه حکمرانی داشته با تغییرهای اندکی به صورت کاخ مورد استفاده قرار گرفت.عمارت خورشید با معماری ویژه ایرانی، با بخشی استوانهای شکل ( 94/20 متر از کف زیر زمین و 30/11متر بلندتر از پوشش طبقه هم کف) ساخته شد.

طاقبستان مجموعهای از سنگنگارهها و سنگنبشتههای دورهٔ ساسانی است که در شمال غربی شهر کرمانشاه در غرب ایران واقع شده است. وجود کوه و چشمه در این مکان، آن را به گردشگاهی روحفزا تبدیل نموده که از زمانهای دیرین تا به امروز مورد توجه بوده است.

ادامه تحلیل و عکس ها در ادامه مطلب

توضیحات : حدود ۱۰ تصویر

طاقبستان مجموعهای از سنگنگارهها و سنگنبشتههای دورهٔ ساسانی است که در شمال غربی شهر کرمانشاه در غرب ایران واقع شده است. اين مجموعه در قرن سوم میلادی ساخته شده است و ارزش هنری و تاریخی زیادی دارد. چند صحنه تاریخی از جمله تاجگذاری خسرو پرویز، تاجگذاری اردشیر دوم، تاج گذاری شاهپور دوم و سوم و همچنین چند سنگنوشته (کتیبه) به خط پهلوی کتیبهای در آن کندهکاری شده است. وجود کوه و چشمه در این مکان، آن را به گردشگاهی روحفزا تبدیل نموده که از زمانهای دیرین تا به امروز مورد توجه بوده است.

تاریخچه

طاقبستان در زبان بومی (کردی) طاق وه سان گفته میشود. «سان» به معنی سنگ میباشد و به اين ترتيب طاقبستان طاق سنگی معنی میدهد.^[۱] اين مجموعه در قرن سوم میلادی ساخته شده است. شاهان ساسانی نخست نواحی اطراف تخت جمشید را برای تراشیدن تندیسهای خود برگزیدند، اما از زمان اردشیر دوم و شاهان پس از او طاقبستان را انتخاب کردند که در بین راه جادهٔ ابریشم قرار داشت و دارای طبیعتی سرسبز و پرآب بود

نقشبرجسته تاجگذاری اردشیر دوم

این نقش برجسته نخستین نقش برجستۀ طاق بستان است که در کنار طاق کوچک قرار دارد.^[۱۰] در سمت راست ایوان کوچک، سنگنگارهای وجود دارد که صحنه تاج ستانی اردشیر دوم، نهمین شاه ساسانی را نشان میدهد. در این صحنه، شاه ساسانی به حالت ایستاده با صورتی سه ربعی و بدنی تمام رخ در مرکز صحنه نقش شده که دست چپ را بر روی قبضه شمشیر گذاشته و با دست راست حلقه روبان داری را اززرتشت میگیرد.^[۱۰] زیر پای اردشیر دوم، ژولیان امپراتور روم که در جنگ اسیر شده است قرار دارد. شاه ساسانی چشمانی درشت و ابروانی برجسته دارد. ریش او مجعد و موهای سرش به صورت انبوه بر روی شانهها آویخته شدهاست. وی گوشوارهای بر گوش و گردنبندی در گردن و دستبندی در مچ دارد. گوشواره او به شکل حلقه مدوری است که گوی کوچکی به آن آویزان است. گردنبند او نیز شامل یک ردیف مهرههای مرواریدی درشت است.

طاق بزرگ []

مهمترین اثر در طاقبستان، طاق بزرگ با سنگنگاره تاجگذاری خسرو پرویز است که دارای ایوانی با فضای مستطیل به عرض ۷ متر و ۸۵ سانتیمتر، ارتفاع ۱۱ متر و ۹۰ سانتیمتر و عمق ۷ متر و ۶۵ سانتیمتر است^[۱۱] که در کنارهٔ ورودی طاق، سنگنگارهای از فرشتگان بالدار، درخت زندگی، مجالس شکار گراز و شکار مرغان و ماهیان در مرداب و نقشهای فیل، اسب و قایق میباشد که حاکی از مراسم بزم و شادی است.

در زیر نقش تاجگذاری خسرو پرویز سواری زرهپوش سوار بر اسب قرار دارد.

در این تصویر شاه در میان و در سمت راست وی فروهر^{[پانویس ۱]} قرار دارد. فروهر تاجی کنگرهدار بر سر دارد و حلقه فر ایزدی را به شاه میدهد. لباس شاه و نگاره فروهر تا حدی یکسان است. هر دوی آنها شلواری چیندار به پا دارند که توسط بندی به مچ پایشان چسبیده است. همچنین هر دو دارای کمربند و دستبند هستند. درسمت چپ شاه، میترا قرار دارد.

در سترگترین طاق، سه تندیس مشاهده میشود. شاه در میان، فروهر در سوی راست وی، که مانند تاجگذاری اردشیر دوم است و آناهیتا در سوی چپ شاه. آناهیتا ایزدبانوی آبهاست و نمود خرمی و سرسبزی.

طاق کوچک

در میان سنگ نگاره تاج گذاری اردشیر دوم و طاق بزرگ قرار دارد که دارای فضای مستطیل شکل به عرض ۵ متر و ۸۰ سانتیمتر و ارتفاع ۵ متر و ۳۰ سانتیمتر است^[۱۱] و مراسم تاج گذاری شاهپور دوم و سوم را به تصویر میکشد، این طاق دارای دو نقش در بالای دیوارهٔ طاق و دو کتیبهاست. این کتیبهها به خط پهلوی کتیبهای هستند و برگردان آن به فارسی چنین است:^[۱۱]

برگردان سنگ نبشتۀ شاهپور دوم (۹ سطر در پهلوی) این پیکری است از بغ مزداپرست. خدایگان شاپور، شاهنشاه ایران و انیران که چهر از یزدان دارد. فرزند بغ مزادپرست، خدایگان هرمز، شاهنشاه ایران و انیران که چهر از ایزدان دارد، نوۀ خدایگان نره شاه شاهان

برگردان سنگ نبشتۀ شاهپور سوم (۱۳ سطر در پهلوی) این پیکری است از بغ مزداپرست، خدایگان شاپور، شاهنشاه ایران و انیران که چهر از یزدان دارد، فرزند بغ مزادپرست خدایگان شاپور، شاهنشاه ایران و انیران که چهر از ایزدان دارد، نوۀ خدایگان هرمز شاهنشاه

درخت زندگی

فرشتهٔ پیروزی

طاق کوچک

طاق بزرگ

اردشیر دوم در وسط، در سمت راست اهورا مزدا

سرستون ایزدبانو آناهیتا، موزه طاقبستان

سرستون ایزد بهرام، موزه طاقبستان

ایوان بزرگ، شکارگاه گراز

ژولیان امپراتور روم در زیر پای اردشیر دوم، در کتیبه تاج ستانی اردشیر دوم

برچسب: نویسنده: asdasd تاريخ: شنبه 3 13 ساعت: 0:0

کتیبه اردشیر یکم در تخت جمشید یکی از چندین کتیبه موجود در تخت جمشید است که از دوران هخامنشیان به جا ماندهاست. این کتیبه نشان میدهد که او نیز از پدر خود خشایارشا و نیایش داریوش بزرگ در دین پیروی کرده و پیرو کیش اهورایی بودهاست.

اردشیر یکم در کتیبه آوردهاست:

خدای بزرگ است اهورامزدا که آسمان را آفرید،
که این زمین را آفرید،
که مردم را آفرید،
که شادی را از برای مردم آفرید،
که اردشیر را شاه کرد.
به خواست و تأیید اهورامزدا، این کاخ را
که پدرم خشایارشاه بنایش را شروع کرده بود، تمام کردم.
باشد که اهورامزدا، مرا و شهریاری مرا
و آنچه که من کردم، جاودان دارد.

منشور حقوق بشر کوروش

لوحی از گل پخته است که در سال ۵۳۸ پیش از میلاد به فرمان کوروش پادشاه و بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی نگاشته شده است. نیمه نخست این لوح از زبان رویدادنگاران بابلی و نیمه پایانی آن سخنان و دستورهای کورش به زبان و خط میخی اکدی (بابلی نو) نوشته شدهاست. این استوانه در سال ۱۲۵۸ خورشیدی/ ۱۸۷۹ میلادی در نیایشگاه اِسَگیله (معبد مردوک، خدای بزرگ بابلی) در شهر بابل باستانی پیدا شده این منشور یکی از بزرگترین نشانههای روحیهٔ بردباری در فرهنگ ایرانی است.

ساخت منشور

کورش بزرگ، بنیانگذار پادشاهی ایران و آغازگر سلسله هخامنشیان، پس از تسخیر بابل، در بابل بر تخت پادشاهی نشست کرد و ادیان بومی را آزاد اعلام کرد. برای جلب محبت مردم میانرودان (بینالنهرین)، مردوک که بزرگترین خدای بابل بود را به رسمیت شناخته، او را نیایش کرد و سپاس گفت. او هیچ گروه انسانی را به بردگی نگرفت و سپاهیانش را از تجاوز به مال و جان رعایا بازداشت. او تمامی کسانی را که به اسارت به بابل آورده شده بودند گرد هم آورد و منزلگاه آنها را به ایشان بازگرداند. کوروش همچنین قوم یهود را نیز از اسارت و بیگاری در بابل آزاد کرد. به دستور کوروش، شرح وقایع و دستورات وی روی یک لوح استوانهای سفالین نگاشته شد و در معبد مردوک قرار گرفت.

این لوح استوانهای، کوروش پس از معرفی خود و دودمانش و شرح مختصر فتح ابل، میگوید که تمام دستاوردهایش را با کمک و رضایت مردوک خدای بابلی به انجام رسانده است. وی سپس بیان میکند که چگونه آرامش و صلح را برای مردم بابل و سومر و دیگر کشورها به ارمغان آورده، و پیکر خدایانی که نبونید از نیایشگاههای مختلف برداشته و در بابل گردآوری کرده بوده را به نیایشگاههای اصلی آنها برگرداندهاست. پس از آن، کوروش بزرگ میگوید که چگونه نیایشگاههای ویرانشده را از نو ساخته و مردمی را که اسیر پادشاههای بابل بودند به میهنشان برگرداندهاست. در این نوشته اشارهٔ مستقیمی به آزادی قوم یهود از اسارت بابلیان نشده، اما با مطالعه و پژوهش منابع تاریخی مشخص شدهاست که آزادی یهودیان بخشی از سیاست کوروش پس از فتح بابل بوده است

صدفنوشته آکدی یکی از اشیای باستانی است که متعلق به دوران اکد (توضیح ۱) میباشد. بر اینصدف دریایی حلزونی شکل نام ریموش پسر سارگن بزرگ پادشاه کیش (شهر سومری) کنده کاری شدهاست. این اثر متعلق به ۲٬۲۷۰ سال پیش از میلاد (سده بیست و سوم پیش از میلاد) است و در موزه لوور پاریس نگهداری میشود. این صدف از یک نفر اهل کنعان (شام) در سواحل مدیترانه و در حالی که میخواست با آن رنگ بنفش درست کند، خریداری شدهاست. خاستگاه این صدف دریای سرخ و یا خلیج فارس است.

۱ : اکد قومی سامینژاد بود که در شمال خاک میانرودان و در حوالی بغداد کنونی، میزیست. این قوم ۲۵۰۰ سال ق.م. در نزاع با سومریان پیروز شدند. در دوره حکومت پادشاهی به نام سارگون از سال ۲۳۳۴ ق.م. تسلط خود را از کرمانشاهان تا شام و دریای مدیترانه گسترش دادند.البته بد ها جز ایران بود.